I) Çirkin Batı’nın,  dünyaya dayattığı düzeni sürdürmek için geliştirdiği stratejiler, araçlar vardır.  Bunlardan biri, benim “Merit” adını verdiğim stratejidir.

Tarihin en açıklayıcı olgularından biri yönetim olgusudur. Diyebilirim ki insanların yönetim gereksinmesi başlı başına bir sorun kaynağı olmuştur. Çünkü yönetme sömürü yaratıcı bir özelliğe sahiptir. Yönetilen halk kitleleri, başlangıçtan beri yönetenler tarafından istismar edilmiş, sömürülmüştür. Öyle sanıyorum ki bu bir yasadır, bütün toplumlarda geçerlidir.

Neoliberalizm’in bir aldatmaca olduğu birçok yazar tarafından ileri sürülmüş, kanıtlarıyla ortaya konmuştur. Bu yazarlardan biri olan Ha-Joon Chang; Türkçeye de çevrilen iki değerli eserinde Neoliberalizm’in tezlerini birer birer ele almış, her birini sağlam gerekçelerle çürütmüştür. Ne var ki gerek bu işaret ettiğim karşı-görüş gerekse Chang’in çalışmaları Türkiye’de iyi bilinmemekte, en azından gündeme yeterince getirilmemektedir. Bu sebepten, konunun üzerinde ne kadar durulsa yeridir. Okuduğunuz makalede benim yapmak istediğim de bu olacaktır.

-Atatürkçülüğün on ilkesi Bilimcilik, Sosyal Ahlâk, Millî Egemenlik, Tam Bağımsızlık, Cumhuriyetçilik, Laiklik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik ve Devrimcilik’tir.

-Bir Atatürkçü Tam Bağımsızlık İlkesi için, hayatında hangi ortam ve koşulda olursa olsun, burada verilen öğütleri öğrenir ve uygular. Atatürkçüler bir araya geldikleri zaman birbirlerini bu öğütler bakımından bilgilendirir, aralarında bu öğütleri konuşur, tartışır, işler ve yayar.

-Bir Atatürkçü ancak bu öğütleri uyguladığı derecede Atatürkçüdür. Kim ki bu öğütlerin hepsini bilir, üzerinde düşünür, uygular, anlatır, açıklar, başkalarına ulaştırır, yayar, ancak o “ben tam bir Atatürkçüyüm” diyebilir.

Bu yazıya Atatürk’ün son derecede anlamlı ve uyarıcı iki sözüyle başlamam gerekiyor; şöyle diyor Büyük Rehberimiz: “Toplumsal gelişmenin de, çürümenin de temelinde yöneticilerin tavırları yatar”.  Ancak bu tespitle yetinmeyip çareyi de gösteriyor: “Aziz milletime şunu tavsiye ederim ki, bağrında yetiştirerek başının üstüne kadar çıkaracağı adamların kanındaki, vicdanındaki öz cevheri çok iyi tahlil etmek dikkatinden bir an geri kalmasın!”