-Atatürkçülüğün on ilkesi Bilimcilik, Sosyal Ahlâk, Millî Egemenlik, Tam Bağımsızlık, Cumhuriyetçilik, Laiklik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik ve Devrimcilik’tir.

-Bir Atatürkçü Tam Bağımsızlık İlkesi için, hayatında hangi ortam ve koşulda olursa olsun, burada verilen öğütleri uygular. Atatürkçüler bir araya geldikleri zaman birbirlerini bu öğütler bakımından bilgilendirir, aralarında bu öğütleri konuşur, tartışır, işler ve yayar.

-Bir Atatürkçü ancak bu öğütleri uyguladığı derecede Atatürkçü’dür. Kim ki bu öğütlerin hepsini bilir, üzerinde düşünür, uygular, başkalarına ulaştırır, anlatır, açıklar, ancak o “ben tam bir Atatürkçüyüm” diyebilir.

Türkiye’de, geçer akçe demokrasi… Başka ne değer varsa hepsi unutturuldu. Ne sanayileşme, ne çağdaşlık, ne eşitlik, ne adalet, ne yurtseverlik, ne dayanışma, ne tutumluluk… Varsa, yoksa demokrasi… Bir yaygaradır gidiyor, mangalda kül kalmadı. Bana sorarsanız bu demokrasi tellalları samimiyetsizdir, kötü niyetlidir. Çünkü demokrasi yok ki Türkiye’de… “Ona benzer bir şey var” derseniz, o da Amerikan patentli “Truva Atı demokrasi”... Yalnız “Truva Atı” mı, aynı zamanda lider demokrasisi!... Başta iktidar partisi, hemen bütün partilerde durum böyledir.

 Bu yazıma TRT’nin, AKP döneminde uğradığı “geriletici” mutasyonla başlıyorum. Ancak laf lafı açar derler ya, konu tarih öğretimine, oradan da devlet ideolojisine kadar uzanıp gitti.

I) TRT bildiğiniz gibi, tam anlamıyla bir parti kanalı, AKP kanalı, devletin değil bir siyasal kadronun televizyonu… Bu hale özellikle son genel müdür zamanında getirildi. Önceki Cumhurbaşkanımız atanmasını boşuna engellememiş. Selefi istifa yoluyla ayrılmıştı; büyük olasılıktır ki hükümetin baskılarına dayanamadı, kendisinden talep edilen gayrimeşru uygulamaların ağır sorumluluklarından haklı olarak çekindi.

Son aylarda önemli gelişmeler oldu dünyada. Bunlardan biri de Avrupa Birliği (AB) üyesi,  komşumuz Yunanistan’ın başına gelen ağır ekonomik kriz… Düştüğü bunalıma çare ararken, çalmadık kapı bırakmadı bu ülke. Bunlardan biri de Almanya idi. Ancak AB’nin lokomotifinden öyle bir yanıt aldı ki üzerinde durulmayacak gibi değil. Yazımın konusu işte Yunanistan’a verilen bu yanıt ve onun derin anlamı. Her zaman olduğu gibi önce gözlem yapmamız, sonra gördüğümüzü açıklamamız, daha doğrusu yorumlamamız gerekiyor.